Dunaj

Dunaj jest drugą, po Wołdze, pod względem długości rzeką naszego kontynentu. Jest tez najdłuższą i najważniejszą rzeką Europy Środkowej.

Dunaj wypływa ze wschodnich zboczy Schwarzwaldu w Niemczech i po przeby­ciu 2850 km wpada do Morza Czarnego, mniej więcej w połowie drogi między Konstancą (Rumunia) a Odessą (Ukraina). Dorzecze Dunaju zajmuje 817 tys. km2. Rzeka ta przepływa przez Niemcy, Austrię, Węgry, Serbię i Rumunię. Du­naj płynie również wzdłuż granic Słowacji, Chor­wacji, Bułgarii oraz Ukrainy.

Górny bieg

Dunaj można podzielić na trzy odcinki - górny, środkowy i dolny. Górny bieg rzeki licząc od źró­deł ma długość około 1000 km. Dunaj bierze swój początek z dwóch górskich potoków - Brege i Bri-gach, które łączą się w Donaueschingen. Przyjmu­je się, że koniec górnego biegu rzeki ma miejsce w stolicy Austrii - Wiedniu. Jednym z najbardziej malowniczych fragmentów Dunaju jest odcinek pomiędzy Ingolstadt i Ratyzboną (Regensburg w Niemczech). Aby umożliwić żeglugę na tej rze­ce, w Pasawie, Linzu i Ardagger zbudowano tamy. W Pasawie Dunaj łączy się z jednym z siedmiu głównych dopływów, z rzeką Inn. Poza Innem Du­naj w górnym biegu zasilają: Aniza, Iller, Izara, Lech i Traun.

W środkowym biegu Dunaju - od Wiednia do przełomu Żelaznej Bramy, czyli doliny Dunaju na granicy między Serbią a Rumunią - rzeka płynie przez Nizinę Środkowodunajską i Wielką Nizinę Węgierską. Po przepłynięciu przez tzw. Węgier­skie Wrota nieopodal Bratysławy (Słowacja) rze­ka zwalnia swój bieg, tracąc swą siłę transporto­wą. Naniesiony przez rzekę luźny materiał skalny osadza się, dzięki czemu powstały dwie wyspy, z których jedna należy do Słowacji a druga do Wę­gier. Mieszka na nich prawie 200 tysięcy ludzi.